El monologuismu cómicu asturianu

Ye un xéneru escénicu popular onde un personaxe, pelo xeneral de pueblu, cuenta hestories d´humor, usando recursos expresivos estremaos comu´l versu o´l cantu. Los primeros testos d´esti xéneru daten del sieglu XVII, y´l so orixe afáyase nel monólogu bufonescu medieval y nos personawes arquetípicos de la Comedia del Arte.
El Monólogu Asturianu ye un xéneru cimblante, nel que puede asitiase una permanente actualización, desendolcándose n´espacios mui estremaos: chigre, romeríes, mercaos, sales teatrales...
El Monologuismu Asturianu, comu estaya de la cultura popular viva que ye, remanez una fonte inescosable d´inspiración pa analizar l´allorie del mundu contemporáneu y afayar daqué d´humor críticu, coñón, retranquero y “puerco” nun panorama humorístico nel que reina l´humor blanco, el chiste fácil y´l seguidismo a formatos d´espectáculu impuestos pola televisión.
Pa más información sobre el Monologuismu Asturianu véase el capítulu que-y adica Adolfo Camilo Díaz nel so ensayu “El teatru popular asturianu”. Pa lleer testos nada meyor que la colección asoleyada pola editorial Trabe titulada “Maestros del Humor”, n´onde Carlos Alba espublizó en 2006 los monólogos de Cellero col títulu de “Del chigre”. Ver tamién el artículu “Monologuismu Cómicu Asturianu: renovación dende la tradición” (revista El Summum), y delles entrevistes en prensa.
El Monólogu Asturianu tien una proyeición que va más p´allá de les fasteres asturianes, ensin necesidá d´averase a la fórmula televisiva del stand up comedy. Ello ye por ser parte d´una cultural popular teatral que vaga la pena recuperar nos pueblos de tol mundu.


Este narrador ha creado un personaje, un viejo abuelo asturiano (Cellero, el monologuista), y a través de éste recupera la tradición asturiana de los monologuistas, con unos espectáculos en los que mezcla prosa, versos y canciones y conecta material narrativo folclórico con la actualidad política y social española, siendo quizás el único nuevo narrador español que explota conscientemente el filón reivindicativo y transgresivo de cierta cultura popular. Entre sus trabajos recordamos el espectáculo Por falar vencí la guestia, presentado, en enero de 2003, en el Ateneo de la Calzada de Gijón. Para más información puede consultarse la página web www.cellero.com. (Marina Sanfilippo, El renacimiento de la narración oral en Italia y España, UNED, Madrid, 2007, pp. 532, p. 326)
 
"Questo narratore ha creato un personaggio, il vecchio asturiano Cellero, e per mezzo suo recupera la tradizione asturiana dei monologuistas comici, con degli spettacoli in cui mescola prosa, versi e canzoni e riutilizza materiale narrativo folklorico per parlare dell’attualità politica spagnola. Si tratta dell’unico nuovo narratore spagnolo che sfrutta consapevolmante il filone rivendicativo e trasgressivo della cultura popolare. Cfr. la sua pagina web www.cellero.com." (Marina Sanfilippo,"I nuovi narratori: un fenomeno non solo italiano", VOCI. Semestrale di Scienze Umane diretto da Luigi M. Lombardi Satriani, Anno II, n. 1 gennaio-giugno 2005,  pp. 125-145, p. 140. Gruppo Periodici Pellegrini, Cosenza).


Inicio